Miss P♡ 2563/01/10 12:40
Thumb lg 3768c06c 2340 4042 8f8a 0a7ffc1a6821

ช่วยด้วยแก่เกินวัย! ทำยังไงถึงจะกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง

84 Spice

สวัสดีวันเด็ก ขุดความเป็นเด็กในหัวใจออกมาใช้อีกครั้งและไม่ยอมให้มันหายไปไหนอีก


พอเข้าถึงวัยหนึ่ง บางคนอาจจะเรียกว่าวัยกลางคน บางคนเกิดขึ้นช่วงอายุ 40 30 หรือ 20 กว่าๆ ก็มี รู้สึกไหมว่าเราเปลี่ยนไปเยอะ เครียดมากขึ้น เป็นผู้ใหญ่จนใครๆ ก็เข้าไม่ถึง เรารู้ตัวเสมอว่าทำอะไรลงไปแล้วจะเป็นยังไง ทำให้คิดเยอะก่อนจะลงมือทำ กลัวนั่นกลัวนี่ ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนตอนที่เป็นเด็ก

ด้วยนิสัยและธรรมชาติของเด็กทั่วไป พวกเขาจะใช้หัวใจมากกว่าสมอง แม้ว่ามันจะหมายถึงหัวใจที่อยู่ในสมองนั่นแหละ อยากทำอะไร ลองทำ ทำให้สุด ผลที่ตามมาอาจจะเป็นความไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร ยังอยากทำต่อไป แต่เมื่อเด็กคนนั้นเจอความไม่สำเร็จหลายครั้ง เจอกับคนหลายคนที่คอยบอกว่าควรหรือไม่ควรทำอะไร เขาจะเริ่มมี mindset ที่เปลี่ยนไป กลัวที่จะกล้า และขังตัวเองเอาไว้ใน comford zone

มุ่งหน้าเข้าสู่ความล้มเหลว

ทำไมเด็กหรือคนที่มีประสบการณ์ชีวิตน้อยถึงได้ล้มเหลวบ่อยกว่าคนที่โตกว่า เพราะพวกเขากล้าที่จะทำสิ่งที่อยากทำโดยไม่รู้จักว่า ความสำเร็จคืออะไร หรือล้มเหลวคืออะไรด้วยซ้ำ เขาแค่ลงมือทำโดยไม่ต้องคิดอะไรเยอะ ถ้ามีต้นทุนคือตัวเองอยู่แล้ว ไม่ได้ถึงกับมุ่งหน้าสู่ความล้มเหลวหรอก แต่มุ่งหน้าเข้าสู่สิ่งที่รัก แม้ว่าจะเจอกับความล้มเหลวก็ยังสามารถหัวเราะได้ต่อ และลุกขึ้นเดินหน้าต่อไป

อย่ายอมแพ้ในโชคชะตาง่ายเกินไป สิ่งนี้ไม่ได้ ไม่เวิร์ค ไปที่เป้าหมายต่อไปเลยและไม่สนใจด้วยซ้ำว่า เพื่อนคนอื่นหรือคนรอบๆ ตัวเขาไปสู่จุดไหนกันแล้วบ้าง เอาตัวเองพอใจก็พอ

กล้าที่จะโง่

พอเราโตขึ้น เราจะไม่ใช่แค่อยากมีคำตอบที่ดูฉลาดอีกต่อไป แต่เราจะต้องตั้งคำถามที่ดูฉลาดด้วย และนั่นมันทำให้เราไม่ได้อะไรเลย เพราะเราไม่กล้าที่จะโง่ก็กลายเป็นว่าเราไม่ได้ความรู้ใหม่ในชีวิตเลยสักนิดเดียว กลัวว่าถามออกไปกลายเป็นว่าใครๆ ก็รู้อยู่แล้ว มีแต่เราที่ไม่รู้ก็เลยต้องทำเป็นว่ารู้เหมือนกัน

สังคมยุคนี้เขาไม่ตัดสินอะไรแบบนั้นกันแล้วแหละ เพราะมีบางเรื่องที่มีแต่เราที่รู้และคนอื่นไม่รู้เหมือนกัน ทุกคนมีความถนัด และเหตุผลที่คนเราต่างกัน ก็เพราะว่าเราจะได้มาแลกเปลี่ยน คอยแนะนำ ให้คนอื่นๆ ให้อีกฝ่ายได้รู้ในสิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ

เด็กเป็นแบบนั้น พวกเขาถามอยู่ตลอดเวลา ถามแล้วถามอีก ถามคำถามเดิมๆ เพื่อความแน่ใจ เพราะเชื่อไหมว่าบางครั้งคำตอบที่ได้ก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา

เปิดรับทุกโอกาสในชีวิต

ข้อนี้ตั้งใจคิดใคร่ครวญให้ดี เราจะบอกว่าอย่าปฏิเสธทุกโอกาสที่ชีวิตยื่นเข้ามาให้ ก็จริง ใครชวนไปไหนลองไป ใครชวนไปทำอะไรลองทำ แต่เราจะถือว่าทุกคนมีระบบกลั่นกรองชีวิตดีๆ อยู่แล้วนะ ทำสิ่งที่ไม่ผิดกฎหมายและไม่เสี่ยงอันตรายต่อชีวิต(หากไม่พร้อมจะรับผิดชอบ)

แต่ถ้าเป็นการไปจังหวัดที่ไม่เคยไป ไปเก็บส้ม เก็บมังคุด ก็ลองไปดู เผื่อจะรู้สึกติดใจ เพราะหลายคนคิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะออกไปหาอะไรใหม่ๆ ทำทุกสัปดาห์ได้ยังไง ในเมื่อฉันเป็นคนชอบเก็บตัวอยู่กับบ้าน และถ้าคิดว่าไม่ไปแน่ๆ แค่ออกไปร้านหนังสือแล้วหยิบหนังสือใหม่ๆ มาอ่านบ้างก็ได้ แบบนั้นก็เปิดโลกได้เหมือนกัน

คิดในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ แล้วลงมือทำ

คิดนอกกรอบที่เขาพูดกัน กรอบนั้นมันคือกรอบของแต่ละคนเอง และแต่ละคนก็มีพื้นที่กว้างไม่เท่ากัน มันโชคดีมากๆ ถ้ากรอบเก่าของเรานั้นแสบแคบ ลองจินตนาการถึงสิ่งที่เราไม่เคยคิดว่าจะเป็นไปได้ เช่น เราเป็นคนกลัวน้ำทะเลมาก แต่จะเรียนดำน้ำให้ได้ เอ้า ลองไป snorkling ก่อนดำดูใต้ผิวน้ำ ถ้าใจไม่ไหวจริงๆ เลิก ไปทำสิ่งใหม่ แต่ลึกๆ ในใจอ่ะเราจะรู้สึกว่า เราได้ลองแล้ว เราได้ทะลุกรอบของตัวเองไปหนึ่งก้าว ไปต่อไม่ไหวไม่เป็นไร คิดทำอย่างอื่นแทนก็ได้คนเก่ง

เมื่อไหร่ที่คิดมากเกินไป หัวเราะใส่ไปเลย

เคยเห็นเด็กที่หัวเราะง่ายๆ ไหม เป็นเด็กคนนั้นซะ เราเข้าใจนะว่าโตขึ้น ความรับผิดชอบมากขึ้น ทำให้ต้องใช้ความคิดเยอะขึ้น เครียดกับสิ่งที่ทำมากขึ้น แต่อย่าเอาสิ่งนั้นมาเป็นทั้งหมดของชีวิต อย่าไปรับผิดชอบชีวิตใครถ้าไม่ไหว เอาตัวเราให้รอดก่อน ทุกความผิดพลาดที่เกิดขึ้นถ้าเป็นไปได้หัวเราะให้กับมันซะ อย่าจมอยู่กับความรู้สึกไม่ดีนานเกินไป ไม่อย่างนั้นเราจะยิ่งซึมเอาสิ่งนั้นเข้ามาในตัวเอง

แล้วเราจะรู้ว่าสิ่งที่เราจมอยู่ในมันมานานแสนนาน ก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด หรือไม่ถ้าแก้ไม่ไหวแล้วจริงๆ สิ่งที่เราทำได้คือเดินออกมา บางครั้งการเดินออกจากปัญหาอาจะเป็นการแก้ปัญหาที่ดีที่สุดแล้วก็ได้

เชื่อในตัวเอง

ตอนเด็กๆ โลกเราใบเล็กเหลือเกิน มีแค่เรา พ่อ แม่ หรือคนในครอบครัว มากขึ้นก็เพื่อนในห้องเรียนเดียวกัน สเต็ปนั้นแหละที่เราค่อยๆ เอาตัวเองไปเปรียบเทียบความสามารถกับเพื่อน พอด้อยก็หงอยลงไปเรื่อยๆ จนโตแล้วก็กรอกหูตัวเองว่า ตัวเราเห่ยอ่ะ ทำอะไรไม่เก่งสักอย่าง ไหนจะพ่อแม่ที่คอยเปรียบเทียบเรากับลูกเพื่อนอีก

หยุดมันเอาไว้ตรงนี้แล้ว ลองเชื่อในตัวเองสักครั้ง มีชีวิตรอดมาถึงตอนนี้มันต้องมีสักเรื่องที่เราเก่งสิ! มาค้นหาสิ่งนั้นไปด้วยกัน ต่อให้มันจะเป็นเรื่องไร้สาระก็ตาม

เก็บความเป็นเด็กในหัวใจเอาไว้

จำได้ไหมว่าตอนเด็กๆ แม่จะแบ่งเวลาให้เราไปเล่น หรือดูทีวีก็ต่อเมื่อเราทำการบ้านเสร็จแล้ว และมันเป็นช่วงเวลาที่มีค่าสุดๆ อย่าลืมว่าต่อให้โตแล้ว แม่ไม่มานั่งจู้จี้กับการแบ่งเวลาของเราอีกต่อไปแล้ว แต่เรายังทำหน้าที่นั่นเพื่อตัวเองได้ อย่าให้เวลากับอะไรบางอย่างไปทั้งหมด จนไม่สามารถสร้างความสมดุลให้กับชีวิตตัวเองได้ แบบนั้นไม่ถือว่าเป็นชีวิตที่ดี

ไม่สำคัญหรอกว่าวันนี้เราอายุเท่าไหร่ แต่ถ้ารู้สึกแล้วว่าการใช้ชีวิตมันชักไม่สนุกแล้ว มีแต่ปัญหาเข้ามาในชีวิต ก่อนที่จะแก้ปัญหา แก้ mindset ของเราให้จบก่อน แล้วเราจะมองเห็นวิธีแก้ปัญหาในแบบที่ถ้าเป็นเมื่อก่อนสิ่งเหล่านี้เราเรียกมันว่าความท้าทายด้วยซ้ำ ความเป็นเด็กจะกลับมา แล้วเราจะรู้สึกว่าเราอยากวิ่งชนปัญหาให้มากกว่าเดิมอีก

ความเป็นเด็กเหลือในตัวคุณเท่าไหร่

Preload

Author

Thumb lg af586157 bc7d 44b5 8b3e 47c45127654f

Miss P♡

ถ้าคุณชอบบทความนี้ กด "Like"เลย!

มีบทความเด็ดๆแซ่บๆจากสไปซ์อีกเพียบ!

Hot boards


รวมผมสีน้ำตาลสวยๆ แบบซอฟๆ
แฟชั่นหน้าหนาว